• Progres
    Ośrodek psychoterapii

  • Witaj

    Spotkanie ze mną, czyli psychoterapeutą stwarza Ci możliwość poszerzania świadomości w sferze intelektualnej, uczuciowej, zmysłowej i cielesnej. W psychoterapii kontakt odgrywa dużą rolę w tworzeniu więzi terapeutycznej. W atmosferze życzliwości i szacunku dla Twojego sposobu przeżywania siebie i świata - więź między Tobą a mną - pomaga mi wczuć się w Twoje emocje i Twoją sytuację. Jest autentycznym reagowaniem na Ciebie w TU i TERAZ, we wrażliwym nawiązywaniu porozumienia w buberowskiej tradycji Ja-Ty i pełnym szacunku dostrzeganiu różnic pomiędzy Tobą a mną.

    W czasie spotkania towarzyszę Tobie w procesie zmieniania świadomości i zachowania. Stwarzam warunki akceptacji i bezpieczeństwa, które pozwalają przepracować nawet najbardziej bolesne aspekty Twojego życia. W tej relacji psychoterapeutycznej Ty jesteś przewodnikiem, ekspertem swojego życia, a ja służę Ci wiedzą i pomagam swoją obecnością w Twoich poszukiwaniach.


    Umów wizytę

    Alina Hlawacz - ZnanyLekarz.pl
    Umów wizytę
  • O nas

    Alina Hlawacz

    Na początku swojej pracy psychoterapeutycznej ogromne wrażenie wywarła na mnie przypowieść, która charakteryzuje pracę psychoterapeuty. Opowiada ona o człowieku, który wybierał się na wycieczkę w góry. Motto przypowieści: Czy lepiej pójść w góry z górskim taternikiem, który uśmiechnięty zawsze z przodu, będzie nawoływał do szybszego kroku, czy z osobą, która doskonale zna trudy górskiej wędrówki, niejednokrotnie pokonała trasę, czasami się potknęła, ale wciąż jest tuż obok i wspiera w wędrówce. Psychoterapeuta jest właśnie takim towarzyszem podróży. Ta przypowieść pozwoliła mi odnaleźć się w mojej pracy psychoterapeutycznej.

    Ja jestem współtowarzyszem Twojej podróży. Jeśli odnalazłeś w sobie dość siły, by dojść tutaj, nie wahaj się ruszyć dalej. Będę Ci towarzyszyć i wspierać. Wierzę w Twoje możliwości i Twój potencjał. Wierzę w to, że posiadany przez Ciebie ukryty arsenał zasobów wystarcza, aby osiągnąć zamierzone cele poprzez akceptację swoich słabości.

    W pracy psychoterapeutycznej ważna jest dla mnie zarówno praca z emocjami, jak i praca z ciałem. Wątek dbania o ciało towarzyszy mi od czasów pierwszych studiów na Akademii Wychowania Fizycznego. W mojej pracy stosuję techniki oddechowe i relaksacyjne.

    Ważne jest dla mnie autentyczne spotkanie z drugim człowiekiem. Nie stwarzam niepotrzebnego dystansu. Patrzę całościowo i w każdym potrafię dostrzec to "coś".

    Kwalifikacje do pracy w zawodzie psychologa, psychoterapeuty i seksuologa zdobywałam, kończąc psychologię w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, Szkołę Psychoterapii w Instytucie Terapii Gestalt w Krakowie oraz seksuologię kliniczną na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

    Posiadam europejski certyfikat psychoterapeuty ECP (European Certificate of Psychotherapy), który wydawany jest przez największą europejską organizację psychoterapeutyczną. Doświadczenie zawodowe zdobywałam m.in.: w Klinice Psychiatrii Dorosłych Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, podczas różnych konferencji i pracy własnej. Obecnie prowadzę prywatną praktykę seksuologiczno-psychoterapeutyczną w Krakowie.

    Organizuję też warsztaty rozwoju osobistego i grupy terapeutyczne oraz działam aktywnie na rzecz upowszechniania edukacji seksualnej. Cały czas pogłębiam i aktualizuję moją wiedzę. Zapewniam najlepszą pomoc, jakiej potrafię udzielić. Kieruję się przy tym najwyższymi standardami etyki zawodowej.

    Należę do organizacji zrzeszających psychoterapeutów, psychologów i seksuologów, m.in.: Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego, Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Gestalt, Polskiej Federacji Psychoterapii, Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Humanistyczno-Egzystencjalnej, którego jestem współzałożycielem.

    Jakub Gałązka

    Powodem mojego zainteresowania psychologią i motywacją do zaangażowania w psychoterapię była ciekawość. Chciałem odpowiedzieć sobie na pytania: na ile to, kim jesteśmy wynika z naszej historii, przeznaczenia, przypadku, a na ile jest efektem naszej pracy? Na ile jesteśmy podobni do naszych rodziców? Czy możemy dowolnie kształtować nasze życie? Kogo winić za nasze życiowe niepowodzenia? Czy jest sens walczyć z własnymi słabościami? Szukanie odpowiedzi na te pytania napędza mnie do dziś.

    Praca na sesjach terapeutycznych ze mną to droga do poznania siebie poprzez odczytanie tego co mówi nam nasze ciało, jakie emocje są w nas i dlaczego. Stopniowo poznajemy sposób w jaki działamy i odkrywamy role, jakie przydzieliła nam nasza rodzina i otoczenie, które regularnie odtwarzamy w naszym codziennym życiu. Następnym krokiem jest praca nad tym jak rozwinąć skrzydła, żyć na miarę swoich możliwości. Jak być autentycznym, dojrzałym sobą i nabrać w życiu naturalnych rumieńców.

    W swojej pracy łączę nauki różnych szkół psychoterapii, w tym podejście systemowe i humanistyczne. Jako terapeuta indywidualny, par i rodzin, często przyglądam się zjawiskom, na styku terapii systemowej rodzin oraz psychoterapii indywidualnej takim jak zdrowa relacja, wiązanie, przywiązanie, więź emocjonalna. Ze szczególnym zainteresowaniem rozwijam się w obszarze terapii zaburzeń lękowych oraz depresji.

    Dzięki wieloletniej pracy trenera międzykulturowego zgromadziłem spore doświadczenie w pracy szkoleniowej z grupami. Wykorzystuję je z powodzeniem w terapii grupowej. Zajmuję się także poradnictwem dla par borykających się z problemami międzykulturowości. Spotkania mogą być prowadzone również w języku angielskim.

    Jestem absolwentem SWPS w Warszawie. Obecnie kształcę się w psychoterapii systemowej par i rodzin w Ośrodku Szkoleń Systemowych w Krakowie. Doświadczenie zawodowe zdobywam w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. Babińskiego w Krakowie, na różnych konferencjach tematycznych i podczas superwizji pracy własnej.

    W przygotowaniu do pracy terapeuty pomogły mi w znaczny sposób szkolenia z integratywnej terapii zaburzeń lękowych oraz integratywnej psychoterapii zaburzeń depresyjnych, a także warsztaty z pracy z ciałem. W przyszłości chciałbym rozwijać się w pracy z ciałem w oparciu o pracę i nauczanie Aleksandra Lowena.

  • Oferta

    Jest rozmową z psychologiem polegającą na zidentyfikowaniu problemu oraz wspólnym określeniu dalszego działania poprzez omówienie problemu, poradnictwo psychologiczne, a także psychoedukację. Pozwala spojrzeć na problem z różnych perspektyw w celu zrozumienia siebie i innych. Adresowana jest do osób poszukujących szybkiej porady w odniesieniu do problemów życiowych, rodzinnych, partnerskich lub wychowawczych.

    Jest jednorazowym spotkaniem z seksuologiem mającym na celu zrozumienie specyfiki zgłaszanych w życiu seksualnym trudności i zaplanowanie dalszej pomocy. Obszary pracy terapeutycznej to:

    • brak satysfakcji ze swojego związku,
    • brak lub utrata potrzeb seksualnych,
    • awersja/niechęć seksualna,
    • brak przyjemności seksualnej,
    • problemy z potencją/zaburzenia erekcji,
    • brak lub niewystarczające nawilżenie pochwy,
    • zaburzenia orgazmu,
    • przedwczesny wytrysk,
    • ból podczas stosunku,
    • nadmierny popęd seksualny,
    • antykoncepcja,
    • rozpoczęcie współżycia,
    • brak akceptacji własnej orientacji seksualnej,
    • przygotowanie do ujawnienia orientacji seksualnej,
    • problemy w zakresie tożsamości płciowej (transseksualizm; transwestytyzm),
    • zaburzenia preferencji seksualnych.

    Jest formą pomocy psychologicznej skierowaną do osób przeżywających kryzys. Ludzie przeżywający kryzys są w stanie psychicznej lub emocjonalnej nierównowagi. Celem interwencji kryzysowej jest przywrócenie stanu równowagi sprzed kryzysu. Emocjonalnymi objawami kryzysu może być: lęk, poczucie winy, krzywdy, który fizycznie może przejawiać się poprzez bóle głowy, nudności, biegunki a poznawczo np. poprzez trudności z podjęciem decyzji. Kryzys zmusza każdego z nas do podejmowania decyzji a pozytywnie rozwiązany kryzys prowadzi do korzystnych zmian.

    Jest procesem uświadamiania i rozwiązywania osobistych oraz emocjonalnych problemów Klienta, który realizuje się poprzez kontakt Klienta i psychoterapeuty. Proces terapeutyczny pozwala też lepiej poznać swoje emocje, potrzeby i myśli, co wpływa na polepszenie jakości życia.

    Psychoterapia skierowana jest do dorosłych oraz młodzieży powyżej 16 roku życia, które:

    • znalazły się w trudnej sytuacji życiowej,
    • straciły kogoś bliskiego i trudno im samodzielnie odnaleźć równowagę,
    • straciły sens życia,
    • cierpią z powodu lęku oraz fobii,
    • mają kłopoty ze snem,
    • potrzebują wsparcia i pomocy,
    • doświadczają trudności w relacji z innymi osobami (partnerem, rodziną),
    • szukają możliwości zmiany,
    • doświadczają problemów w pracy,
    • mają problemy ze zdrowiem,
    • doświadczają problemów wychowawczych,
    • nadużywają alkoholu,
    • doświadczają trudności życia w rodzinie alkoholowej (DDA),
    • chcą lepiej poznać i zrozumieć siebie, nauczyć się rozpoznawać i wyrażać swoje potrzeby,
    • chcą poznać i rozwijać swoje możliwości.

    Stwarza możliwość spotkania się z partnerem na neutralnym gruncie, wyrażenia własnych uczuć i potrzeb oraz zrozumienia oczekiwań i uczuć partnera. W trakcie terapii partnerzy mają okazję odkrywać wzajemnie swoje indywidualne cechy, potrzeby i motywy swojego postępowania. Kluczowymi celami terapii par są: rozwiązanie problemów, pomoc w osiągnięciu lepszego wzajemnego zrozumienia, zaspokojenia potrzeb własnych i partnera oraz praca nad indywidualnym rozwojem.

    Psychoterapia skierowana jest do par, które:

    • przeżywają kryzys,
    • zmagają się z narastającymi nieporozumieniami i konfliktami,
    • doświadczają trudności związanych z życiem rodzinnym (np. urodzenie dziecka, dorastanie dzieci, odejście dzieci z domu),
    • zaznały goryczy zdrady, zazdrości, braku zaufania,
    • nie doświadczają satysfakcji i wzajemnej bliskości wynikającej z życia seksualnego,
    • chcą zmniejszyć wpływ rodziny i osób trzecich na związek np. zbytniego podporządkowania się jednego z partnerów własnym rodzicom,
    • przeżyły traumatyczne wydarzenia.

    Założeniem psychoterapii grupowej jest fakt, że problemy psychologiczne mają źródło w relacjach z innymi ludźmi i w tych relacjach się przejawiają. Trudności indywidualne są widoczne i odczuwalne również w grupie terapeutycznej, w relacjach z uczestnikami, z całą grupą i z prowadzącymi psychoterapeutami. Dzięki grupie trudności te mogą być przeżywane, a także poddawane refleksji i rozumieniu. Grupa stwarza warunki do uświadamiania sobie własnych wzorców kontaktowania się z ludźmi i tego jak budujemy z nimi relacje. Dzięki grupie jest możliwość poznawania nawykowych sposobów myślenia, przeżywania, zachowania, a także wynikających z nich konsekwencji. Zadaniem grupy terapeutycznej jest poszerzenie i pogłębienie świadomości, zwiększanie odpowiedzialności i możliwości wyboru, co może stanowić początek zmian i sprzyjać własnemu rozwojowi.

    Grupa skierowana jest do osób, które:

    • chcą dowiedzieć się jak są widziane przez innych,
    • chcą nauczyć się wyrażać swoje uczucia, myśli i potrzeby,
    • szukają swoich mocnych stron,
    • chcą dowiedzieć się jak jesteś widziany przez innych,
    • chcą zwiększyć odpowiedzialność za własne życie i poczuć, że masz na nie wpływ,
    • chcą lepiej radzić sobie ze swoją nieśmiałością i niepewnością,
    • przeżywają trudności w relacjach z bliskimi,
    • chcą budować bardziej pozytywne relacje,
    • mają problemy wymagające rozwiązania.

    Tylko, gdy jest się RAZEM jest możliwa bliska więź a największą potrzebą każdego człowieka od poczęcia do śmierci jest potrzeba bycia kochanym.

    Dzięki warsztatom pary czujące się zdesperowane, zmęczone przytłaczającą ich codziennością oraz problemami w związku mogą poznać sposoby wzmacniania więzi i radzenia sobie z konfliktami. Zdarza się, że pośród codzienności pełnej pośpiechu, pędu, problemów i obowiązków większość nas gubi miłość, zrozumienie, romantyzm. Warsztaty pomogą przetrwać typowe sytuacje kryzysowe, do których zalicza się:

    • brak zainteresowania seksem i romantyczną stroną związku,
    • problemy zdrowotne,
    • romans partnera,
    • walka z depresją,
    • stres związany z opieką nad niemowlęciem,
    • zmęczenie spowodowane zbyt ciężką pracą,
    • kłótnie z powodu obowiązków domowych i finansów,
    • przejście na emeryturę,
    • utrata pracy, życiowego celu lub marzeń.

    Podstawowym założeniem warsztatów jest nawiązanie dialogu między partnerami, otwarcie się na partnera, usłyszenie go i zrozumienie.

    Warsztat odbywa się od piątku w godzinach 15:00 do 19:00, w sobotę od 9:00 do 19:00 z przerwą obiadową od 13:00 do 15:00 i w niedzielę od 9:00 do 13:00.

    Wkrótce opis...

    Formularz zgłoszeniowy

    Twoje zapytanie zostało wysłane

    Skontaktuję się z Tobą tak szybko, jak to możliwe.

  • Porada Online

    Kontaktując się ze mną masz możliwość poprawić jakość swojego życia poprzez uzyskanie profesjonalnych odpowiedzi na swoje pytania. Porada jest anonimowa.

    01. Wybierz formę porady

    02. Wybierz obszar trudności

    Poniżej znajdziesz temat porady. Jeśli nie masz pewności, co do tematu porady – wybierz opcję: Inna.

    03. Opisz swój problem

    To, co tu napiszesz przeczytam wyłącznie ja. Dbam o bezpieczeństwo informacji i zawodową etykę.

    04. Skorzystaj z porady

    Po zaksięgowaniu wpłaty, prześlę do Ciebie poradę drogą mailową lub umówimy się na rozmowę telefoniczną lub Skype.

  • Artykuły

    01-08-2013

    Intymność. Jak stworzyć nastrój i klimat do uprawiania seksu

    Dzisiejsze łączenie się w pary oparte jest na wolnej woli, zaś związki buduje się na bazie miłości. Miłość składa się z trzech zasadniczych składników, gdzie intymność jest warunkiem wstępnym do długotrwałego związku, drugim jest namiętność, a trzecim zaangażowanie. Intymność to pozytywne uczucia i towarzyszące im działania, które wywołują przywiązanie, bliskość i wzajemną zależność partnerów od siebie.

     

    Robert Stenberg (1986) w swoich badaniach wykazał, że tak pojmowana intymność to:

    • pragnienie dbania o dobro partnera;
    • przeżywanie szczęścia w obecności partnera i z jego powodu;
    • szacunek do partnera;
    • przekonanie, że można na niego liczyć w potrzebie,;
    • wzajemne zrozumienie i dzielenie się przeżyciami oraz dobrami (zarówno duchowymi, jak i materialnymi);
    • dawanie i otrzymywanie uczuciowego wsparcia;
    • wymiana intymnych informacji;
    • uważanie partnera za ważny element własnego życia.
    •  

    Żeby można było mówić o sytuacji intymnej, nie wszystkie te uczucia muszą być przeżywane i działania podejmowane jednocześnie. Dla jej pojawienia konieczne jest pojawienie się dowolnej konfiguracji wystarczająco dużej liczby tych składników. Dynamika intymności jest łagodna, co oznacza, że siła uczuć i działań składających się na intymność rośnie powoli i jeszcze wolniej opada.

    Skąd się bierze intymność?

     

    Intymności sprzyjają pozytywne emocje, które wykształcają się w trakcie wzajemnego poznawania się partnerów i wynikają z umiejętności komunikowania się, wzajemnego zrozumienia i udzielania sobie wsparcia i pomocy. Poznawanie się partnerów niesie ze sobą niebezpieczeństwo, że zgrzyty stopniowo znikają, co z kolei powoduje zanik warunków niezbędnych do pojawienia się uczuć pozytywnych, a ostatecznie i samych uczuć. Zamieranie uczuć związanych z intymnością jest bardzo powolne, ponieważ ich zanik powstrzymują bezpośrednie zyski psychiczne wynikające z przekonania, że tylko dany partner jest nas w stanie zrozumieć lub skutecznie służyć pomocą.

     

    Intymność przeradza się w namiętność, czyli konstelację silnych emocji zarówno pozytywnych, takich jak: zachwyt, tkliwość, pożądanie, radość, jak i negatywnych, czyli: bólu, niepokoju, zazdrości, tęsknoty. Towarzyszy jej silne pobudzenie fizjologiczne i motywacja do maksymalnego połączenia się z partnerem.

     

    Znaczenie intymności

    Intymność w dzisiejszym świecie zajmuje centralną pozycję w związku. Stanowi uniwersalne lekarstwo na życie w postępującej izolacji. Jesteśmy zdeterminowani, by mieć kogoś na wyciągniecie ręki. Społeczne szaleństwo - związane z natychmiastową komunikacją, gdzie relacje z ludźmi uzupełniamy przeróżnymi gadżetami, w nadziei, że urządzenia te wzmocnią kontakt międzyludzki - ukrywa nasz ogromny głód kontaktu z drugim człowiekiem. Nasza potrzeba intymności osiągnęła szczyty, niestety nasza liczba sposobów tworzenia bliskości zmalała.

     

    W epoce komunikacji intymność stała się procesem logicznego wnioskowania, czymś, co wymaga odsłonięcia samego siebie i ufnego dzielenia się najbardziej osobistymi emocjami. Marzymy, żeby odbiorcą tych rewelacji był kochający i akceptujący, nieoceniony i pełen empatii partner. Chcemy czuć się rozumiani, poznani i akceptowani takimi, jakimi jesteśmy. Pragniemy też, aby nasza otwartość została odwzajemniona. 

     

    Intymność w świecie damsko-męskim

    Mężczyźni w tym względzie mają gorzej, ponieważ wychowywani są do działania, rywalizowania i męstwa. Zdolność wyrażania przez nich emocji nie jest cechą oczekiwaną. Wielu mężczyzn w rozmowach o emocjach przejawia chroniczny niedobór intymności. Męska tożsamość oparta jest na samokontroli i niewrażliwości. Kiedy jednak brakuje werbalizacji uczuć do głosu dochodzi język ciała, który jest wyrazicielem bliskości emocjonalnej oraz daje im możliwość pokazania swojej czułej strony. W seksie mogą wyrażać radość i więź.

     

    Kobiety są zwolenniczkami bliskości wyrażanej słowami. Mają kłopot z rozpoznaniem męskiego języka ciała wyrażającego intymność. Jak łatwo się domyśleć w takiej sytuacji, to od mężczyzn wymaga się zmiany, a przez to umniejsza się znaczenie komunikacji niewerbalnej. Gdy jednak nie można użyć słów, to właśnie wzajemne robienie sobie drobnych przyjemności, wykonywanie wspólnych czynności, okazywanie sobie uwagi i bezcenny uśmiech wyrażają partnerstwo.

     

    Ile tej intymności w związku?

    Solidny i harmonijny związek nie oznacza bezgranicznego otwarcia się na drugą osobę i mówienia jej wszystkiego o sobie. Słowa mogą budować więź, ale też mogą stanowić przeszkodę, którą trudno pokonać. Bezgraniczna intymność może stwarzać w związku przymus. Niektórzy partnerzy wręcz żądają wstępu na terytorium drugiego, a nawet dają sobie prawo nieograniczonego dostępu do jego osobistych myśli. Intymność powinna rozwijać się naturalnie, być częścią relacji miłosnej. Przesada w pragnieniu prawdziwej intymności prowadzi do budowania fałszywej i wymuszonej bliskości.

     

    Niektóre pary mylą intymność z kontrolą i wtedy ich troska wyraża ukryty nadzór oraz prowadzi do śledztwa dotyczącego szczegółów życia partnera. Zdarza się, że partnerzy od lat nie rozmawiali poważnie ze sobą, za to znają co do minuty swój codzienny rozkład zajęć. Taka czysta relacja pomiędzy partnerami może być zwiastunem końca naturalnej ciekawości.

     

    Kiedy wartością staje się jedynie wspólna przestrzeń, a przez to neguje się prywatną i pojawia się brak szacunku dla indywidualnych granic oraz obowiązkowe dzielenie się wszystkim z partnerem, wtedy zanika intymność, a pojawia się zlanie lub stopienie. Nie mam wtedy mowy o miłości, a jedynie o zawłaszczeniu, które jest tzw. pocałunkiem śmierci dla seksu i wyklucza jakiekolwiek nowe odkrycia.  Natomiast tam, gdzie nie ma zagadek, nie ma też nic do znalezienia.

     

    Intymność w psychoterapii

    Wiele par uosabia dwa przeciwlegle bieguny w kontinuum umysł-ciało. Dla niektórych osób ciało stanowi więzienie, czują się jak w pułapce i są zbyt świadomi. Dla nich ciało jest sferą zakazaną, niewygodną i pełną napięć, dlatego też pozbawioną zabawy i kreatywności. Szukają schronienia w słowach poprzez nawiązywanie kontaktu z innymi.

     

    Są też osoby, które wyrażają swoje emocje poprzez ciało, które stanowi dla nich miejsce swobodnych i nieograniczonych igraszek. Zachowały dziecięcą zdolność do odczuwania ciałem i w tym świecie mogą sobie pozwolić na nieodpowiedzialność i przez to w związku domagają się więcej bliskości fizycznej. Seks przynosi im ulgę i koi lęki. Jest ucieczką od wewnętrznych rozterek. Zadaniem psychoterapeuty jest pomoc w bardziej płynnym używaniu języka partnera. Wiele kobiet zmaga się z problemem stłumionej seksualności, przez co stają się bierne i zależne od mężczyzn. To powoduje, że od mężczyzn oczekują wprowadzenia w świat namiętności. Psychoterapeuta pozwala partnerom wejść w zawiłości pożądania i zaprzeczenia, pragnienia i nieotrzymywania, zaspokojenia i wyparcia.

     

    Intymność krok dalej

    Intymność nie jest monolityczna i stała. Wyraża się poprzez zmienność, przerywanie, przypływy i odpływy. Jest cechą interakcji w konkretnym momencie, nie odnoszącą się wyłącznie do stałych i długotrwałych związków (wg K. Weingarten). Jest zdolnością partnerów do angażowania się w serie intymnych momentów.

     

    Czasami wyraża się emocje słowami, często można zrobić to bez nich, czyli poprzez wymianę opon zimowych w samochodzie partnerki lub upieczenie ulubionego ciasta partnera. Robimy sobie krzywdę doceniając jedynie bezpośrednio to, co jest w słowach. W związku z tym w nawiązywaniu intymności konieczne jest branie pod uwagę różnorodności komunikacji i umiejętność jej rozpoznawania.

    17-05-2015

    Uzależnienie od pornografii

    Internetowa Aktywność Seksualna (IAS) to wszelka działalność o zabarwieniu seksualnym charakteryzująca się dwoma komponentami: uzależnieniem od Internetu i uzależnieniem od seksu. Sprawdź, czy możesz być osobą uzależnioną od IAS? Decyduje o tym współ...

    17-05-2015

    Objawy uzależnienia od seksu

    Trzy komponenty pozwalające uznać dane zachowanie za uzależnienie: Współwystępowanie przymusu. Kontynuowanie niezależnie od negatywnych skutków. Obsesja. Definicja uzależnienia od seksu (Internetowej Aktywności Seksualnej i pornografii) Przy...

  • Kontakt

    Ośrodek Psychoterapii "Progres"

    Alina Hlawacz

    ul. Bernardyńska 9/4

    31-069 Kraków

    Nr konta

    93 1140 2004 0000 3102 3293 5895


    Napisz do mnie

    Twoje zapytanie zostało wysłane

    Skontaktuję się z Tobą tak szybko, jak to możliwe.